تو می آیی...

تو می آیی...می دانم که می آیی...تورا دیشب من از لحن عجیب بغض هایم خوب فهمیدم ...تورا بی وقفه از باران پاک چشم هایم سیر نوشیدم ،تو می آیی ...می دانم که می آیی و بر ابهام یک بودن ،نگین آبی احساس می بندی ،و از تکرار پوچ لحظه های سرد تنهایی ، مرا بر نبض پر کار شکفتن می نشانی ...تو می آیی...خوب می دانم که
پروانه نشانت را میان قاصدک دید ،میان قاصدک هایی که از من تا نهایت دور می شد، تو می آیی و من را از نگاه آیینه ، شبیه دختری از جنس یک پرواز ،میان گرمی دستان پرمهرت دوباره باز میگیری.
تو می آیی...و من این را شبیه حجم یک بوییدن مطبوع از آواز اقاقی های سرگردان ...؟! شبیه یک قنوت سبز نیلوفر ،میان برکه ای عریان ، دوباره خوب فهمیدم...
تو می آیی...می دانم ، خوب می دانم که می آیی و من را در حریم امن چشمانت به آرامش ، به فردایی پر از شوق و تپش هایی مقدس می رسانی...

تو می آیی ... خوب می دانم که می آیی...

مسافر قشنگم سلام:

یک جا خوندم که هر چه قدر صبر کنی آخرش به اون چه که می خوای می رسی...
و من هم بالاخره رسیدم ...می دونستم که می یا ی .یک حس غریبی همیشه بهم می گفت که صبر کن .آخرش میاد و به خونه ی قلبت سرک می کشه.و من خوشحال تر از همیشه منتظرت بودم که بالاخره  اومدی و دل نگرونی های این قلب پریشون رو خوندی....
این وب لاگ رو با همه ی بدی ها و قشنگی هاش همین جا تقدیم می کنم بهت...
تقدیم به ... عزیزم که 1000 کیلومتر ازم دوره.تقدیم به کسی که نیست ولی حس بودنش بهم شوق زیستن می ده
راستی می دونی چند روز از رفتنت می گذره؟

60 روز و 13 ساعت و 52 دقیقه...
راستی ...دلم واسه مامان شهناز خیلی تنگ شده...
حتما بهش بگووو.هر چند خودم بهش گفتم.ولی یادت نره ها؟بهش بگو زود برگرده..

غصه نخوریاااااا

منم دیگه نمی خورم....سال دیگه دانشجوی رشته ی عمران؟چطوره؟

راستی ی ی ی ....17 شهریور مهمون نمی خوای؟

منتظرم باش ...با سعید و ماندانا میام پیشت

مراقب چیزهایی که شکستنی است و اگر هم شکست دیگه نمیشه کاریش کرد باش !!!

دلم می خواد بازم بیای و اولین نظر رو خودت بدی

                                پس زود بیا...منتظرتم...جوجوی خوشگل  خودم م م م م